Al jaren zijn er tegenstrijdigheden als het gaat om het thema abortus. Het zelfbeschikkingsrecht van de vrouw aan de ene kant en de beschermwaardigheid van ongeboren kinderen aan de andere kant. Ten tijde van het tot stand komen van de Nederlandse abortuswet was de slogan: “Baas in eigen buik” de lijfspreuk van de Dolle Mina’s. Zij eisten daarmee het alleenrecht voor zich op om te beslissen over hun eigen lichaam én tegelijk over het leven van een ander. Diezelfde slogan wordt heden ten dage nog steeds gebruikt.

Die bewuste slogan is niet de enige tegenstelling waarbij gemeten wordt met twee maten. Laten we kijken naar een aantal andere.

Het gebeurt meer dan je denkt: meiden die ’s ochtends tot hun schrik ontdekken dat ze bij ‘het stappen’ veel te ver zijn gegaan. Het

Maart 2021 publiceerde De Groene Amsterdammer een artikel over de ‘spijtpil’1 De spijtpil wordt ook wel ‘abortuspil stopper’ genoemd (er is geen officiële term). In

De Poederooijse dagen en de Terdege zomerfair waren de eerste twee beurzen waar we als Kies Leven aanwezig waren. Dat was best spannend om te

De lobby van de pro-abortusbeweging neemt extreme vormen aan. Een pro-life boodschap op sociale media kan steeds vaker rekenen op absurde reacties. Wakers bij abortuscentra

Het idee dat een kind meer is dan een soort non-persoon was niet altijd vanzelfsprekend. Dan heb ik het nog niet zozeer over de rechten