Op 25 februari zal de Europese Commissie haar besluit over het Europese burgerinitiatief “My Voice My Choice” openbaar maken.
“My Voice My Choice” pleit voor de oprichting van een Europees systeem om de toegang tot abortus te financieren en te organiseren buiten nationale wettelijke kaders, en allereerst in sommige landen buiten het strafrechtelijke kader. Met andere woorden, elke vrouw zou zonder medische reden een abortus kunnen ondergaan in de meest progressieve landen wat betreft de abortusgrens, namelijk 24 weken. 24 weken, of zes maanden zwangerschap… Hoewel dit kleine mensje dan al volledig gevormd is, en onze ver ontwikkelde geneeskunde vrouwen in staat stelt om in deze fase te bevallen en vervolgens hun baby in leven te houden. 24 weken legale abortus zouden dan de gebruikelijke wettelijke grens voor abortus in de hele EU worden… ten koste van Europese burgers.
Abortuswetgeving valt echter onder de bevoegdheid van de lidstaten, niet onder de bevoegdheid van de EU, juist vanwege de ethische en maatschappelijke dimensie ervan. De Europese verdragen hebben de EU nooit de bevoegdheid gegeven om deze kwesties centraal te reguleren, juist omdat ze de kern raken van de maatschappelijke en morele keuzes die specifiek zijn voor elk land. Het Europees Burger Initiatief wordt als middel gebruikt om de keuzes van de landen en hun nationale vertegenwoordigers te omzeilen. Dit komt neer op het omzetten van een ruimte van samenwerking in een instrument van ideologische normalisatie, een eenheidsworst, in minachting voor de zwaksten. Dus ten koste van het leven van de allerkleinste kinderen die nog geen stem hebben.
Een burgerinitiatief dat het democratische debat niet kan sluiten
De initiatiefnemers van “My Voice, My Choice” leggen de nadruk op de miljoen verzamelde handtekeningen. Deze uitslag kan echter niet worden gepresenteerd als de algemene mening van de Europese landen. Inderdaad, de herinnering gaat terug naar dat andere Europees burgerinitiatief, ONE OF US, in 2013, waarvoor bijna twee miljoen handtekeningen werden verzameld. Daarin werd de EU opgeroepen het menselijk embryo te beschermen door geen enkele activiteit te financieren die de vernietiging ervan met zich meebrengt. Bedenk dat dit enorme aantal handtekeningen werd verzameld voordat de mogelijkheden van alle sociale media bestonden. Dit maakt het aantal van de bijna twee miljoen ONE OF US-handtekeningen nog indrukwekkender in vergelijking met slechts 1,2 miljoen ondertekenaars van “My Voice, My Choice” in 2025. Als Europeanen hen echt steunden, en gezien de onvoorwaardelijke steun van abortusgigant Planned Parenthood voor “My Voice, My Choice” , dan hadden ze veel meer handtekeningen bij elkaar moeten kunnen krijgen. Deze twee tegengestelde burgerinitiatieven laten zien dat Europa diep verdeeld is over het onderwerp. De cijfers maken tevens duidelijk: dat meer burgers vastbesloten zijn zich uit te spreken vóór respect voor het leven van zeer jonge mensen en steun voor het moederschap in plaats van het faciliteren van abortustoerisme in de EU.
Wetenschap wordt bewust genegeerd
“My Voice, My Choice” plaatst het debat vrijwel uitsluitend op in het licht van rechten en volksgezondheid. Deze keuze is allereerst gebaseerd op een leugen. Daarnaast wordt de realiteit van een ongeboren kind ontkend. Een leugen omdat we uit ervaring weten dat, zelfs in landen waar abortus niet legaal is, alle vrouwen, en vooral degenen die zich in een kwetsbare situatie bevinden, toegang hebben tot een “veilige” abortus in het ziekenhuis. Ten tweede heeft de wetenschap overduidelijk vastgesteld dat een mensenleven begint bij bevruchting. Deze wetenschappelijke feiten schrijven op zichzelf geen juridische norm voor, maar vormen een basis van de realiteit die geen enkel serieus debat kan negeren. Abortus uitsluitend presenteren als een kwestie van toegang is bewust negeren wat de wetenschap onthult.
Wij stellen dat vrijheid een belangrijk wetenschappelijk feit is. Wanneer begint het menselijk leven? Immers als ik niet leef, kan ik niet vrij zijn. Vrijheid kan daarom niet worden losgekoppeld van de realiteit van leven, anders flirten we met ideologie. Vrijheid valt binnen een kader dat rekening houdt met het eigen bestaan en dat van anderen, vooral wanneer deze “ander” zich in een situatie van totale afhankelijkheid en kwetsbaarheid bevindt. De realiteit van het menselijk embryo negeren betekent dat bepaalde mensen worden uitgesloten van de brede bescherming van de samenleving.
Europa staat voor grote menselijke uitdagingen
Het pijnlijke onderwerp abortus kan niet worden losgekoppeld van een bredere reflectie op de steun aan vrouwen, steun vóór het moederschap én de bescherming van de meest kwetsbaren. Het Europese debat moet de concrete voorwaarden onderzoeken die vrouwen en mannen de vrijheid geven om abortus te vermijden: de strijd tegen onzekerheid, voor sociale steun, erkenning van de waarde van al het menselijk leven. Dit is een enorm aandachtsgebied dat vraagt om bewustwording, sociale solidariteit, budgetten, kort gezegd: een korte, middellange en lange termijn beleid.
Het Europees Burger Initiatief “My Voice, My Choice” verdedigt een ideologie die op geen enkele manier als een vaststaand gegeven kan worden gezien. De Europese Unie mag geen instrument worden van een opgelegde gelijkvormigheid op zulke fundamentele kwesties. Kies Leven, roept samen met de andere 52 leden van de Europese federatie ONE OF US, in 18 Europese landen verenigt, Europa op om wakker te worden en zijn onschendbare beginselen van bescherming van de meest kwetsbaren te herontdekken en te bevorderen. Ze waarschuwen voor de autoritaire tendensen die de vrijheid van lidstaten en burgers vertrappen. Dit zijn de noodzakelijke voorwaarden voor democratie en vrede. Laten we hopen dat de Eurocommissarissen luisteren naar de stem – misschien te zacht, maar krachtig en vastberaden – van Europese burgers die geloven dat leven, vrijheid en democratie hand in hand gaan.
Help daarom mee om een krachtig tegengeluid te laten klinken en onderteken dit bezwaarschrift: Act Now – No Abortion Tourism EU (NB: het opgeven van nummer identiteitskaart is niet noodzakelijk). En deel deze oproep zo breed mogelijk.
