Aandacht in Nederland voor psychosociale nazorg na een abortus is hard nodig.

september 18, 2026

Psychosociale nazorg bij abortus. Is dat niet raar voor een ingreep die gezien wordt als ‘normale medische zorg’? Er wordt ons al jaren voorgespiegeld dat abortus in Nederland heel goed geregeld is, superveilig met nagenoeg geen gevolgen. In de jaarrapportage staat aangegeven dat het aantal complicaties ongeveer 3,6% bedraagt. Echter dat zijn alleen die complicaties die zich manifesteren tijdens of kort na de abortus en door de abortusinstellingen zelf worden gemeld. In de voetnoot daarbij staat uitdrukkelijk dat de cijfers niet compleet zijn omdat daarvoor geen registratieplicht geldt bij abortus. Bovendien is bekend dat vrouwen bij bloedingen en ander klachten meestal niet naar het abortuscentrum teruggaan, maar naar een eerste hulp post. Die complicaties komen dan niet in de jaarrapportage terecht.

Geen psychische problemen na abortus

Een kleinschalig Nederlands onderzoek laat zien dat vrouwen die met psychische problemen te maken krijgen na hun abortus, meestal voor hun abortus ook al problemen hadden. Zo concludeerde Jenneke van Ditzhuijzen in 2015[1].

Ondanks dat dit onderzoek suggereert dat een abortus niet zorgt voor extra psychische problemen na een abortus, besloot de overheid om psychosociale nazorg na een abortus, per 1 juli 2023 te gaan vergoeden. Blijkbaar dat escalatie van de problemen na een abortus dat toch noodzakelijk maakt. Hoe vaak zal dat zijn?

Wél psychische problemen na abortus

Na het intikken van de zoekvraag ‘verwerking problemen na een abortus’ is er een enorme waslijst te zien van instanties die hulp bieden bij rouw, verdriet, pijn, trauma en PTSS na abortus. In de lijst staan de 25 regio’s van de GGD met 65 verschillende vestigingen waar je voor hulp terecht kunt. Fiom heeft diverse locaties in het land waar hulp wordt aangeboden en daarnaast zijn er ook online verwerkingstrajecten. Verder zijn er tientallen organisaties die persoonlijke begeleiding aanbieden. En dan nog heel wat organisaties die erkennen dat die problemen na een abortus zich kunnen voordoen en verwijzen naar de GGD of naar Fiom. Onlangs sprak een vrouw in de rapportage van Hart van Nederland over haar gedwongen abortus op 18 jarige leeftijd waar ze nog steeds last van heeft. Zomaar uit het niets, op straat durfde zij daar over te spreken.

Nieuw onderzoek

We kunnen vaststellen dat een abortus niet zonder gevolgen is. Dit wordt ook bevestigd door een nieuw gepubliceerd wetenschappelijk onderzoek in Amerika[2]. Uit dit omvangrijke onderzoek blijkt dat er een forse verhoging is van mogelijke psychische problemen na een abortus. Vooral bij die vrouwen die al psychische problemen hadden, zoals Van Ditzhuijzen al concludeerde. Maar ook bleek er een grotere kans op problemen wanneer de vrouw al eerder een abortus had gehad of wanneer de vrouwen druk hebben ervaren tot abortus terwijl zij dat zelf niet wilden.

Tegenstrijdigheid

Het is daarom zo ontzettend tegenstrijdig dat abortus steeds makkelijker beschikbaar komt, de redenen voor een abortus er niet meer toe doen en het uitvragen naar het verleden of druk tot een abortus niet meer nodig geacht wordt, zelfs niet door de nieuwe abortuspillen voorschrijver Thuisabortus.nl.

De conclusie bij het Amerikaanse onderzoek is dat het niet uitvragen naar de medische geschiedenis van de vrouw bij een abortus, laakbaar is en de abortusorganisaties daarmee de vrouwen ernstige schade kunnen berokkenen.

[onderstaande lijst is ter illustratie]