Dit kopte RTV Drenthe enkele jaren geleden boven een artikel[1]. In het artikel staat dat er jaarlijks tussen de 200.000 en 300.000 kilo medicijnresten in het oppervlaktewater terechtkomen. Ook andere media[2],[3] hebben bericht over de medicijnresten in het riool en wat er na de rioolzuivering in het effluent achter kunnen blijven. Over de zorgelijke gevolgen als die in het oppervlaktewater terecht kunnen komen. De hormonen die niet uitgefilterd worden zorgen voor een verstoring van flora en fauna. Er zijn zelfs mannelijke vissen die eicellen vormen.
Het oppervlaktewater staat in verbinding met het grondwater en komt later in de lagen terecht waar drinkwaterbedrijven schoon drinkwater van maken. In België is door de instantie Gezondheid en Wetenschap[4] onderzocht hoeveel restanten uiteindelijk in drinkwater terechtkomen en wat de invloed hiervan is op de mens. Om de hoeveelheid hormonen van één anticonceptiepil binnen te krijgen via kraanwater, zou je 70 jaar lang twee liter water moeten drinken. Dat is volgens dit onderzoek verwaarloosbaar.
Blijkbaar is er toch veel zorg om hormoonvervuiling in het kraanwater. In Amerika heeft de organisatie Liberty Counsel Action (LCA)[5] het agentschap Environmental Protection Agency (EPA) geadviseerd om ook het chemische abortusmiddel mifepriston en de actieve metabolieten ervan te monitoren. EPA houdt toezicht op de waterkwaliteit in Amerika. In Amerika is het aantal abortussen via de abortuspil inmiddels opgelopen tot ongeveer 700.000 per jaar.
Uit recent gepubliceerd onderzoek[6] in Amerika blijkt dat bij een kleine steekproef de stof mifepriston (C29H35NO2), het werkzame bestanddeel in eerste abortuspil op meer plaatsen in het oppervlaktewater werd aangetroffen dan verwacht en zelfs op twee plaatsen in het drinkwater werd gevonden. De onderzoekers wilden zien of mifepriston in waterbronnen kon worden gedetecteerd. Watermonsters werden verzameld bij drie Amerikaanse steden van locaties stroomopwaarts en stroomafwaarts van waterzuiveringsinstallaties en van gemeentelijk kraanwater. De watermonsters werden getest op mifepriston. Er waren significante niveaus van mifepriston (tot 0,041 μgram/l) in het water van alle bemonsteringsklassen behalve één. Dit kan gevolgen hebben voor waterdieren en de menselijke gezondheid, inclusief vruchtbaarheid, zwangerschap en foetale ontwikkeling. De bevindingen wijzen op de noodzaak van aanzienlijk extra onderzoek naar de niveaus van verschillende hormonen en EDC’s, (Dit zijn vreemde chemische stoffen (of natuurlijke componenten) die van buitenaf in het lichaam terechtkomen en de hormoonhuishouding kunnen verstoren) waaronder mifepriston, in waterbronnen. Zo staat te lezen in de samenvatting van het gepubliceerde onderzoek.
De grote vraag is: Hoe is dit in Nederland? Zeker nu ook in Nederland het gebruik van de abortuspil toeneemt. En de abortuspil steeds eenvoudiger verkrijgbaar wordt. Eerst via een abortuscentrum, sinds 1 januari 2025 via de huisarts en sinds maart dit jaar zelfs zonder face to face contact via een website. Wat doet deze stof met flora en fauna van Nederland? En kan deze stof wel goed gefilterd worden uit het kraanwater dat wij drinken? Grote vragen met mogelijk nog grotere gevolgen wanneer zou blijken dat de stof niet goed uitgefilterd kan worden! Wat voor gevolgen kan dit gaan opleveren bij de mens?
Tijdens het lezen van alle artikelen en het schrijven van dit artikel drong zich nog een gedachte aan mij op. Bij de abortuspil gaat het niet alleen om mogelijke hormoonresten die in het milieu terechtkomen. Ook door de abortuspil gedood mensenleven wordt vaak door het toilet gespoeld en komt in de waterzuiveringsinstallaties terecht. De abortuspil mag in Nederland tot negen weken zwangerschap gebruikt worden. Dan is het kindje tussen de twee en drie centimeter groot. Armpjes en beentjes zijn gevormd, evenals de ogen. Vanaf vijf weken (drie weken na de bevruchting) is er al een hartslag.
Ook deze ongeboren kinderen, hoe klein dan ook, worden in het toilet doorgetrokken bij de doehetzelf thuisabortus. Wat een lugubere gedachte.
[1] Medicijnresten in water groeiend probleem: ‘Er zijn mannelijke vissen die eicellen kweken’ – RTV Drenthe
[2] Hormonen in water nachtmerrie voor natuur – Vroege Vogels – BNNVARA
[3] Uitdaging voor waterzuivering: deze impact heeft de pil op het water | NUjij | NU.nl
[4] Kraantjeswater verstoort je hormonen niet
[5] EPA Should Formally Monitor Abortion Pills in Public Water Systems – LifeNews.com
[6] Anti-Progesterone in Environmental Water – Issues in Law & Medicine – A Journal of the Alliance for Hippocratic Medicine
