Uit Nieuwsbrief Gereformeerd Venster – Nr. 145 – Maandag 8 juni 2026
Diverse mensenrechtenschendingen
Er zijn verschrikkelijkheden in deze wereld waarbij het niet nodig is om over de ernst te discussiëren. Denk aan genocide, etnische zuiveringen, slavernij, mensenhandel, grootschalige martelingen, oorlogsmisdaden en andere misdaden tegen de menselijkheid. Opmerkelijk is dat abortus, het met opzet doden van onschuldige mensen, er één is waar velen schouderophalend aan voorbij kunnen gaan. Voorstanders willen abortus zelfs tot mensenrecht verheffen.
De grootste mensenrechtenschending
Als je naar de beelden van abortus wil kijken, dan is er genoeg bloed te zien, net als bij andere mensenrechtenschendingen. Geen enkele reden dus om abortus níét op de lijst met mensenrechtenschendingen te plaatsen. Waarschijnlijk is abortus zelfs de meest voorkomende schending van mensenrechten na de Tweede Wereldoorlog. Volgens eigen inschatting zijn er wereldwijd sinds de Tweede Wereldoorlog meer dan 1 à 2 miljard abortussen gepleegd.[1] Abortus is echter populair geworden omdat er leugens over worden verspreid en omdat met taal de ernst ervan wordt verhuld, waardoor veel mensen zand in de ogen wordt gestrooid. Het grote verschil tussen abortus en andere mensenrechtenschendingen is de ontwikkelingsfase van het slachtoffer. Het ongeboren kind is in wezen zoals ieder mens in dat stadium van zijn ontwikkeling: volledig mens, maar afhankelijk van zorg.
Abortus in de schijnwerpers
Het is daarom van belang dat mensen op een krachtige manier de schijnwerper richten op deze ingrijpende en morele kwestie. Een mooi, recent voorbeeld, komt uit de Verenigde Staten. Brandon Gill[2], Republikeins lid van het Huis van Afgevaardigden en prolife-politicus, bracht op 28 april 2026 tijdens een hoorzitting bij een subcommissie van het Huis van Afgevaardigden professor Jessica L. Waters flink in het nauw.[3] Waters is prochoice-advocaat en specialist op het gebied van reproductieve rechten.
Brandon Gill in de aanval
Een korte impressie van het gesprek:
Brandon Gill: “Wat is uw favoriete abortusmethode?”
Jessica L. Waters: “Ik zet me in voor toegang tot het volledige spectrum van reproductieve gezondheidszorg voor patiënten.”
Brandon Gill: “Maar heeft u een voorkeursmethode voor abortus?”
Jessica L. Waters: “Ik heb dat niet.”
Gill leest vervolgens beschrijvingen van abortusmethoden voor en wil daarna van Waters weten wat ze hiervan vindt.
Brandon Gill: “De eerste methode wordt een ‘zuigcurettage’ genoemd. Hierbij wordt de baarmoederhals verwijd, en een krachtige zuigkracht – 29 keer sterker dan een huishoudelijke stofzuiger – scheurt het lichaam van de baby uiteen, waarna het via de slang in een opvangbak wordt gezogen. Geeft u de voorkeur aan die methode?”
Jessica L. Waters: “Ik blijf bij mijn eerdere verklaring.”
Brandon Gill: “Dat klinkt best vies, toch? Best gruwelijk eigenlijk. Bent u het daarmee eens?”
Ook deze vraag wilde Waters niet beantwoorden.
Brandon Gill: “Wat denkt u van deze: deze methode wordt ‘dilatatie en curettage’ (D&C, curettage) genoemd. Nadat de baarmoederhals is verwijd, wordt een scherp mes met een lusvormig uiteinde in de baarmoeder ingebracht. Het lichaam van de baby wordt in stukken gesneden en verwijderd, vaak met behulp van zuigkracht. Geeft u de voorkeur aan deze methode?”
Waters liet weten dat ze tijdens de hoorzitting aanwezig is vanwege de FACE Act, een wet die de toegang tot abortusklinieken beschermt en probeert daarmee de vraag van Gill onbeantwoord te laten.
Brandon Gill: “Wat vindt u hiervan? Het heet ‘dilatatie en evacuatie’ (D&E, fragmenteren). Er worden tangen in de baarmoeder gebracht, waarmee het lichaam van de baby wordt vastgegrepen en verdraaid om het in stukken te scheuren. Als het hoofd te groot is, moet het worden verbrijzeld om het te kunnen verwijderen. Heeft u liever deze methode?”
Weer weet Waters geen inhoudelijke reactie te geven.
Brandon Gill vervolgt: “Dat is vervelend om te horen, nietwaar? Dat is het inderdaad. Ik vind het barbaars en slecht.”
Brandon Gill: “Wat vindt u hiervan? Het wordt een ‘zoutinjectie’ genoemd. Daarbij wordt een zoutoplossing van 20 procent via de buik van de moeder in het vruchtwater van de baby geïnjecteerd. De huid van de baby verbrandt. De baby krijgt de oplossing binnen en sterft aan zoutvergiftiging, uitdroging en aan een hersenbloeding. Geeft u de voorkeur aan deze methode?”
Deze methode wordt in Westerse landen overigens nauwelijks meer toegepast. De prochoice-advocaat wilde overigens niet ingaan op deze vraag van Gill.
Brandon Gill verklaart: “Als ik u was, zou ik hier ook niet over willen praten, want het is barbaars en slecht.”
Abortuspil
Het is jammer dat deze Republikeinse politicus niet heeft gesproken over de abortuspil. Wereldwijd is de abortuspil de meest gebruikte abortusmethode. Het spreken over de abortuspil zou zijn getuigenis sterker maken. Abortus via de abortuspil is in Nederland toegestaan tot en met negen weken zwangerschap. Deze pil, die uit twee chemische stoffen bestaat, veroorzaakt op onnatuurlijke wijze een miskraam. De eerste pil zorgt ervoor dat het kindje geen voeding meer krijgt, waardoor het een langzame ‘hongerdood’ sterft. Dat kan enkele dagen in beslag nemen. Een paar dagen na het innemen van de eerste pil worden vaginaal pillen ingebracht die weeënachtige krampen opwekken. Het dode kindje en ander weefsel wordt daardoor uit de baarmoeder gedreven. Dat laatste kan met behoorlijk veel bloedverlies gepaard gaan en pijnlijk zijn. Het kan voor de vrouw confronterend zijn als ze haar kindje in het toilet of de badkamer ziet liggen. Deze procedure is niet altijd succesvol en dan wordt, na controle, later alsnog een curettage uitgevoerd. Ter informatie: bij een zwangerschap van vijf weken is bij het kindje al een hartslag waarneembaar en bij negen weken is het kindje al ruim twee centimeter groot.
Ter navolging
Het optreden van deze Republikeinse volksvertegenwoordiger is mijns inziens briljant. Hij legt enerzijds de vinger bij de zere plek door zijn tegenstander te vragen om een voorkeur uit te spreken voor de genoemde abortusmethoden. Anderzijds informeert hij de meekijkende bevolking over de gruwelijkheid van de abortusmethoden. Abortus is een kwaad dat door de abortusbeweging verhuld moet worden door leugens en onwetendheid. Brandon Gill geeft de Nederlandse prolifebeweging goede handvatten om abortus kritisch te bespreken. Want welk weldenkend mens kan met eer en geweten een eerlijk antwoord geven op de vraag: Wat is uw favoriete abortusmethode?
C.H. van den Hoven
[1] Mijn inschatting van meer dan 1 à 2 miljard is een voorzichtige inschatting. Als het hedendaagse getal van jaarlijks 73 miljoen abortussen wereldwijd wordt doorgerekend naar langere perioden, dan komen we waarschijnlijk op veel hogere aantallen uit. Zie het artikel ‘Jaarlijks 73.000.000 abortussen wereldwijd’, www.wimjongman.nl/nieuws/2024/aantal-abortussen.html.
[2] Zie voor de officiële website van Brandon Gill: https://gill.house.gov/about.
[3] www.lifesitenews.com/news/watch-congressman-flusters-abortion-advocate-by-asking-what-her-favorite-method-is, https://x.com/RepBrandonGill/status/2049160492438917349 en https://judiciary.house.gov/committee-activity/hearings/tool-weapon-face-act-and-dangers-federalizing-criminal-law (officiële bron) (geraadpleegd op 21 mei 2026). De afbeelding bij dit artikel is afkomstig van de video die te vinden is bij de laatstgenoemde bron.
